Muziek in dialoog

‘De compagnie van kapitein Frans Banninck Cocq en luitenant Willem van Ruytenburgh maakt zich gereed om uit te marcheren’, beter bekend als ‘De Nachtwacht’, is niet dat schilderij aan de muur. Het is wat er gebeurt tussen het schilderij en de kijker. Deze filosofie van het Participatory Museum kunnen we rechtstreeks overhevelen naar de muziek: een concert of muziekstuk is wat er gebeurt tussen de muziek en de luisteraar. Daarvoor hebben we componisten, zangers, musici, dj’s en muziekinstellingen nodig die actief in dialoog gaan met hun omgeving. De broadcasting institution heeft zijn beste tijd gehad. We hebben behoefte aan netwerkorganisaties, aan spelers met een horizontale structuur, aan een open dialoog tussen muziekmakers en publiek. De dj op het dancefestival is daar een goed voorbeeld van: zijn muziek ontwikkelde zich vanuit de beleveniscultuur en stelt zich de vraag welke noten de juiste snaar raken bij zijn publiek. Maar ook de dirigent voor het symfonieorkest, die letterlijk weliswaar met zijn rug naar het publiek staat, is bezig die beleving op te roepen; hij probeert eeuwenoude muziek tot leven te brengen voor het publiek dat vanavond in zijn zaal zit en een beetje dirigent weet hoe hij samen met de musici de zaal bespeelt. De dirigent die een broertje dood heeft aan de gapende vrouw op rij 9 of de dj die tijdens het draaien alvast zijn centen staat te tellen, valt door de mand. De muziek heeft behoefte aan bevlogen netwerkspelers, die hun muziek overtuigend met ons uitwisselen. Die behoefte aan een creatieve dialoog is een van de kerngedachten in ons advies.

Voorwoord Muziek in dialoog Hoofdaanbevelingen